Guru Amar Daas Ji · Raag ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ · Ang 599
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧
soraTh mahalaa teejaa ghar pehilaa
Sorat'h, Third Mehla, First House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਸੇਵਕ ਸੇਵ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਤੇਰੀ ਜਿਨ ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥
sevak sev kareh sabh teree jin sabadhai saadh aaiaa ||
All of Your servants, who relish the Word of Your Shabad, serve You.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥
gur kirapaa te niramal hoaa jin vichahu aap gavaiaa ||
By Guru's Grace, they become pure, eradicating self-conceit from within.
ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥੧॥
anadhin gun gaaveh nit saache gur kai sabadh suhaiaa ||1||
Night and day, they continually sing the Glorious Praises of the True Lord; they are adorned with the Word of the Guru's Shabad. ||1||
ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥
mere Thaakur ham baarik saran tumaaree ||
O my Lord and Master, I am Your child; I seek Your Sanctuary.
ਏਕੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਕੇਵਲੁ ਆਪਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥
eko sachaa sach too keval aap muraaree || rahaau ||
You are the One and Only Lord, the Truest of the True; You Yourself are the Destroyer of ego. ||Pause||
ਜਾਗਤ ਰਹੇ ਤਿਨੀ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥
jaagat rahe tinee prabh paiaa sabadhe haumai maaree ||
Those who remain wakeful obtain God; through the Word of the Shabad, they conquer their ego.
ਗਿਰਹੀ ਮਹਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਨ ਉਦਾਸੀ ਗਿਆਨ ਤਤ ਬੀਚਾਰੀ ॥
girahee meh sadhaa har jan udhaasee giaan tat beechaaree ||
Immersed in family life, the Lord's humble servant ever remains detached; he reflects upon the essence of spiritual wisdom.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥੨॥
satigur sev sadhaa sukh paiaa har raakhiaa ur dhaaree ||2||
Serving the True Guru, he finds eternal peace, and he keeps the Lord enshrined in his heart. ||2||
ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵਦਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਆ ॥
eih manooaa dheh dhis dhaavadhaa dhoojai bhai khuaaiaa ||
This mind wanders in the ten directions; it is consumed by the love of duality.
ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
manmukh mugadh har naam na chetai birathaa janam gavaiaa ||
The foolish self-willed manmukh does not remember the Lord's Name; he wastes away his life in vain.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਨਾਉ ਪਾਏ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੩॥
satigur bheTe taa naau paae haumai moh chukaiaa ||3||
But when he meets the True Guru, then he obtains the Name; he sheds egotism and emotional attachment. ||3||
ਹਰਿ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥
har jan saache saach kamaaveh gur kai sabadh veechaaree ||
The Lord's humble servants are True - they practice Truth, and reflect upon the Word of the Guru's Shabad.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥
aape mel le prabh saachai saach rakhiaa ur dhaaree ||
The True Lord God unites them with Himself, and they keep the True Lord enshrined in their hearts.
ਨਾਨਕ ਨਾਵਹੁ ਗਤਿ ਮਤਿ ਪਾਈ ਏਹਾ ਰਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ॥੪॥੧॥
naanak naavahu gat mat paiee ehaa raas hamaaree ||4||1||
O Nanak, through the Name, I have obtained salvation and understanding; this alone is my wealth. ||4||1||