Bhagat Kabeer Ji · Raag ਰਾਗੁ ਆਸਾ · Ang 479
ਆਸਾ ॥
aasaa ||
Aasaa:
ਕਾਹੂ ਦੀਨੑੇ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਕਾਹੂ ਪਲਘ ਨਿਵਾਰਾ ॥
kaahoo dheen(h)e paaT paTa(n)bar kaahoo palagh nivaaraa ||
To some, the Lord has given silks and satins, and to some, beds decorated with cotton ribbons.
ਕਾਹੂ ਗਰੀ ਗੋਦਰੀ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਖਾਨ ਪਰਾਰਾ ॥੧॥
kaahoo garee godharee naahee kaahoo khaan paraaraa ||1||
Some do not even have a poor patched coat, and some live in thatched huts. ||1||
ਅਹਿਰਖ ਵਾਦੁ ਨ ਕੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥
ahirakh vaadh na keejai re man ||
Do not indulge in envy and bickering, O my mind.
ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sukirat kar kar leejai re man ||1|| rahaau ||
By continually doing good deeds, these are obtained, O my mind. ||1||Pause||
ਕੁਮੑਾਰੈ ਏਕ ਜੁ ਮਾਟੀ ਗੂੰਧੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਨੀ ਲਾਈ ॥
kum(h)aarai ek ju maaTee goo(n)dhee bahu bidh baanee laiee ||
The potter works the same clay, and colors the pots in different ways.
ਕਾਹੂ ਮਹਿ ਮੋਤੀ ਮੁਕਤਾਹਲ ਕਾਹੂ ਬਿਆਧਿ ਲਗਾਈ ॥੨॥
kaahoo meh motee mukataahal kaahoo biaadh lagaiee ||2||
Into some, he sets pearls, while to others, he attaches filth. ||2||
ਸੂਮਹਿ ਧਨੁ ਰਾਖਨ ਕਉ ਦੀਆ ਮੁਗਧੁ ਕਹੈ ਧਨੁ ਮੇਰਾ ॥
soomeh dhan raakhan kau dheeaa mugadh kahai dhan meraa ||
God gave wealth to the miser for him to preserve, but the fool calls it his own.
ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਮੂੰਡ ਮਹਿ ਲਾਗੈ ਖਿਨ ਮਹਿ ਕਰੈ ਨਿਬੇਰਾ ॥੩॥
jam kaa dda(n)dd moo(n)dd meh laagai khin meh karai niberaa ||3||
When the Messenger of Death strikes him with his club, in an instant, everything is settled. ||3||
ਹਰਿ ਜਨੁ ਊਤਮੁ ਭਗਤੁ ਸਦਾਵੈ ਆਗਿਆ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥
har jan uootam bhagat sadhaavai aagiaa man sukh paiee ||
The Lord's humble servant is called the most exalted Saint; he obeys the Command of the Lord's Order, and obtains peace.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥੪॥
jo tis bhaavai sat kar maanai bhaanaa ma(n)n vasaiee ||4||
Whatever is pleasing to the Lord, he accepts as True; he enshrines the Lord's Will within his mind. ||4||
ਕਹੈ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਝੂਠੀ ॥
kahai kabeer sunahu re sa(n)tahu meree meree jhooThee ||
Says Kabeer, listen, O Saints - it is false to call out, ""Mine, mine.""
ਚਿਰਗਟ ਫਾਰਿ ਚਟਾਰਾ ਲੈ ਗਇਓ ਤਰੀ ਤਾਗਰੀ ਛੂਟੀ ॥੫॥੩॥੧੬॥
chiragaT faar chaTaaraa lai gio taree taagaree chhooTee ||5||3||16||
Breaking the bird cage, death takes the bird away, and only the torn threads remain. ||5||3||16||