Guru Amar Daas Ji · Raag ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲ · Ang 854
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਦੂਰਿ ॥
apanaa aap na pachhaaniee har prabh jaataa dhoor ||
He does not understand himself; he believes the Lord God to be far away.
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਵਿਸਰੀ ਕਿਉ ਮਨੁ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥
gur kee sevaa visaree kiau man rahai hajoor ||
He forgets to serve the Guru; how can his mind remain in the Lord's Presence?
ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਝੂਠੈ ਲਾਲਚਿ ਕੂਰਿ ॥
manmukh janam gavaiaa jhooThai laalach koor ||
The self-willed manmukh wastes away his life in worthless greed and falsehood.
ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਹਦੂਰਿ ॥੧॥
naanak bakhas milaian sachai sabadh hadhoor ||1||
O Nanak, the Lord forgives, and blends them with Himself; through the True Word of the Shabad, He is ever-present. ||1||
Guru Amar Daas Ji · Raag ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲ · Ang 854
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥
har prabh sachaa sohilaa gurmukh naam govi(n)dh ||
True is the Praise of the Lord God; the Gurmukh chants the Name of the Lord of the Universe.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਣਾ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥
anadhin naam salaahanaa har japiaa man aana(n)dh ||
Praising the Naam night and day, and meditating on the Lord, the mind becomes blissful.
ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥
vaddabhaagee har paiaa pooran paramaana(n)dh ||
By great good fortune, I have found the Lord, the perfect embodiment of supreme bliss.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥੨॥
jan naanak naam salaahiaa bahuR na man tan bha(n)g ||2||
Servant Nanak praises the Naam; his mind and body shall never again be shattered. ||2||