Guru Nanak Dev Ji · Raag ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ · Ang 489
ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
goojaree mahalaa pehilaa ||
Goojaree, First Mehla:
ਨਾਭਿ ਕਮਲ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਪਜੇ ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਮੁਖਿ ਕੰਠਿ ਸਵਾਰਿ ॥
naabh kamal te brahamaa upaje bedh paReh mukh ka(n)Th savaar ||
From the lotus of Vishnu's navel, Brahma was born; He chanted the Vedas with a melodious voice.
ਤਾ ਕੋ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਈ ਲਖਣਾ ਆਵਤ ਜਾਤ ਰਹੈ ਗੁਬਾਰਿ ॥੧॥
taa ko a(n)t na jaiee lakhanaa aavat jaat rahai gubaar ||1||
He could not find the Lord's limits, and he remained in the darkness of coming and going. ||1||
ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਿਉ ਬਿਸਰਹਿ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰ ॥
preetam kiau bisareh mere praan adhaar ||
Why should I forget my Beloved? He is the support of my very breath of life.
ਜਾ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜਨ ਪੂਰੇ ਮੁਨਿ ਜਨ ਸੇਵਹਿ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jaa kee bhagat kareh jan poore mun jan seveh gur veechaar ||1|| rahaau ||
The perfect beings perform devotional worship to Him. The silent sages serve Him through the Guru's Teachings. ||1||Pause||
ਰਵਿ ਸਸਿ ਦੀਪਕ ਜਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਏਕਾ ਜੋਤਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥
rav sas dheepak jaa ke tirabhavan ekaa jot muraar ||
His lamps are the sun and the moon; the One Light of the Destroyer of ego fills the three worlds.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਿਰਮਲੁ ਮਨਮੁਖਿ ਰੈਣਿ ਅੰਧਾਰਿ ॥੨॥
gurmukh hoi su ahinis niramal manmukh rain a(n)dhaar ||2||
One who becomes Gurmukh remains immaculately pure, day and night, while the self-willed manmukh is enveloped by the darkness of night. ||2||
ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਕਰਹਿ ਨਿਤ ਝਗਰਾ ਦੁਹੁ ਲੋਚਨ ਕਿਆ ਹੇਰੈ ॥
sidh samaadh kareh nit jhagaraa dhuh lochan kiaa herai ||
The Siddhas in Samaadhi are continually in conflict; what can they see with their two eyes?
ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਸਬਦੁ ਧੁਨਿ ਜਾਗੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਝਗਰੁ ਨਿਬੇਰੈ ॥੩॥
a(n)tar jot sabadh dhun jaagai satigur jhagar niberai ||3||
One who has the Divine Light within his heart, and is awakened to the melody of the Word of the Shabad - the True Guru settles his conflicts. ||3||
ਸੁਰਿ ਨਰ ਨਾਥ ਬੇਅੰਤ ਅਜੋਨੀ ਸਾਚੈ ਮਹਲਿ ਅਪਾਰਾ ॥
sur nar naath bea(n)t ajonee saachai mahal apaaraa ||
O Lord of angels and men, infinite and unborn, Your True Mansion is incomparable.
ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ਜਗਜੀਵਨ ਨਦਰਿ ਕਰਹੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੨॥
naanak sahaj mile jagajeevan nadhar karahu nisataaraa ||4||2||
Nanak merges imperceptibly into the Life of the world; shower Your mercy upon him, and save him. ||4||2||