Guru Amar Daas Ji · Raag ਰਾਗੁ ਵਡਹੰਸੁ · Ang 592
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥
gurmukh sev na keeneeaa har naam na lago piaar ||
One who does not serve the Guru as Gurmukh, who does not love the Lord's Name,
ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥
sabadhai saadh na aaio mar janamai vaaro vaar ||
and who does not savor the taste of the Shabad, shall die, and be reborn, over and over again.
ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੈਸਾਰਿ ॥
manmukh a(n)dh na chetiee kit aaiaa saisaar ||
The blind, self-willed manmukh does not think of the Lord; why did he even come into the world?
ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੰਘੇ ਪਾਰਿ ॥੧॥
naanak jin kau nadhar kare se gurmukh la(n)ghe paar ||1||
O Nanak, that Gurmukh, upon whom the Lord casts His Glance of Grace, crosses over the world-ocean. ||1||
Guru Amar Daas Ji · Raag ਰਾਗੁ ਵਡਹੰਸੁ · Ang 592
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਇਕੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੋਰੁ ਜਗੁ ਸੂਤਾ ਮੋਹਿ ਪਿਆਸਿ ॥
eiko satigur jaagataa hor jag sootaa moh piaas ||
Only the Guru is awake; the rest of the world is asleep in emotional attachment and desire.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਜਾਗੰਨਿ ਸੇ ਜੋ ਰਤੇ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥
satigur sevan jaaga(n)n se jo rate sach naam gunataas ||
Those who serve the True Guru and remain wakeful, are imbued with the True Name, the treasure of virtue.
ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧ ਨ ਚੇਤਨੀ ਜਨਮਿ ਮਰਿ ਹੋਹਿ ਬਿਨਾਸਿ ॥
manmukh a(n)dh na chetanee janam mar hoh binaas ||
The blind, self-willed manmukhs do not think of the Lord; they are ruined through birth and death.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਜਿਨ ਕੰਉ ਧੁਰਿ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆਸਿ ॥੨॥
naanak gurmukh tinee naam dhiaaiaa jin ka(n)au dhur poorab likhiaas ||2||
O Nanak, the Gurmukhs meditate on the Naam, the Name of the Lord; this is their destiny, pre-ordained by the Primal Lord God. ||2||
Guru Amar Daas Ji · Raag ਰਾਗੁ ਵਡਹੰਸੁ · Ang 593
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਭੋਜਨੁ ਛਤੀਹ ਪਰਕਾਰ ਜਿਤੁ ਖਾਇਐ ਹਮ ਕਉ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਭਈ ॥
har naam hamaaraa bhojan chhateeh parakaar jit khaiaai ham kau tirapat bhiee ||
The Lord's Name is my food; eating the thirty-six varieties of it, I am satisfied and satiated.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਪੈਨਣੁ ਜਿਤੁ ਫਿਰਿ ਨੰਗੇ ਨ ਹੋਵਹ ਹੋਰ ਪੈਨਣ ਕੀ ਹਮਾਰੀ ਸਰਧ ਗਈ ॥
har naam hamaaraa painan jit fir na(n)ge na hoveh hor painan kee hamaaree saradh giee ||
The Lord's Name is my clothing; wearing it, I shall never be naked again, and my desire to wear other clothing is gone.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਵਣਜੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਾਪਾਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਕੀ ਹਮ ਕੰਉ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਾਰਕੁਨੀ ਦੀਈ ॥
har naam hamaaraa vanaj har naam vaapaar har naamai kee ham ka(n)au satigur kaarakunee dheeiee ||
The Lord's Name is my business, the Lord's Name is my commerce; the True Guru has blessed me with its use.
ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਕਾ ਹਮ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿਆ ਸਭ ਜਮ ਕੀ ਅਗਲੀ ਕਾਣਿ ਗਈ ॥
har naamai kaa ham lekhaa likhiaa sabh jam kee agalee kaan giee ||
I record the account of the Lord's Name, and I shall not be subject to death again.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਧਿਆਇਆ ਜਿਨ ਕੰਉ ਧੁਰਿ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਲਿਖਤੁ ਪਈ ॥੧੭॥
har kaa naam gurmukh kinai viralai dhiaaiaa jin ka(n)au dhur karam paraapat likhat piee ||17||
Only a few, as Gurmukh, meditate on the Lord's Name; they are blessed by the Lord, and receive their pre-ordained destiny. ||17||