Guru Nanak Dev Ji · Raag ਰਾਗੁ ਧਨਾਸਰੀ · Ang 688
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
dhanaasaree mahalaa pehilaa ||
Dhanaasaree, First Mehla:
ਜੀਵਾ ਤੇਰੈ ਨਾਇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਹੈ ਜੀਉ ॥
jeevaa terai nai man aana(n)dh hai jeeau ||
I live by Your Name; my mind is in ecstasy, Lord.
ਸਾਚੋ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦੁ ਹੈ ਜੀਉ ॥
saacho saachaa naau gun govi(n)dh hai jeeau ||
True is the Name of the True Lord. Glorious are the Praises of the Lord of the Universe.
ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਅਪਾਰਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ਜਿਨਿ ਸਿਰਜੀ ਤਿਨਿ ਗੋਈ ॥
gur giaan apaaraa sirajanahaaraa jin sirajee tin goiee ||
Infinite is the spiritual wisdom imparted by the Guru. The Creator Lord who created, shall also destroy.
ਪਰਵਾਣਾ ਆਇਆ ਹੁਕਮਿ ਪਠਾਇਆ ਫੇਰਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥
paravaanaa aaiaa hukam paThaiaa fer na sakai koiee ||
The call of death is sent out by the Lord's Command; no one can challenge it.
ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਲੇਖੈ ਆਪੇ ਸੁਰਤਿ ਬੁਝਾਈ ॥
aape kar vekhai sir sir lekhai aape surat bujhaiee ||
He Himself creates, and watches; His written command is above each and every head. He Himself imparts understanding and awareness.
ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਜੀਵਾ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥੧॥
naanak saahib agam agochar jeevaa sachee naiee ||1||
O Nanak, the Lord Master is inaccessible and unfathomable; I live by His True Name. ||1||
ਤੁਮ ਸਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਆਇਆ ਜਾਇਸੀ ਜੀਉ ॥
tum sar avar na koi aaiaa jaisee jeeau ||
No one can compare to You, Lord; all come and go.
ਹੁਕਮੀ ਹੋਇ ਨਿਬੇੜੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਸੀ ਜੀਉ ॥
hukamee hoi nibeR bharam chukaisee jeeau ||
By Your Command, the account is settled, and doubt is dispelled.
ਗੁਰੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ਅਕਥੁ ਕਹਾਏ ਸਚ ਮਹਿ ਸਾਚੁ ਸਮਾਣਾ ॥
gur bharam chukaae akath kahaae sach meh saach samaanaa ||
The Guru dispels doubt, and makes us speak the Unspoken Speech; the true ones are absorbed into Truth.
ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਆਪਿ ਸਮਾਏ ਹੁਕਮੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਾ ॥
aap upaae aap samaae hukamee hukam pachhaanaa ||
He Himself creates, and He Himself destroys; I accept the Command of the Commander Lord.
ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ਤੂ ਮਨਿ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥
sachee vaddiaaiee gur te paiee too man a(n)t sakhaiee ||
True greatness comes from the Guru; You alone are the mind's companion in the end.
ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਨਾਮਿ ਤੇਰੈ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥
naanak saahib avar na dhoojaa naam terai vaddiaaiee ||2||
O Nanak, there is no other than the Lord and Master; greatness comes from Your Name. ||2||
ਤੂ ਸਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ਅਲਖ ਸਿਰੰਦਿਆ ਜੀਉ ॥
too sachaa sirajanahaar alakh sira(n)dhiaa jeeau ||
You are the True Creator Lord, the unknowable Maker.
ਏਕੁ ਸਾਹਿਬੁ ਦੁਇ ਰਾਹ ਵਾਦ ਵਧੰਦਿਆ ਜੀਉ ॥
ek saahib dhui raeh vaadh vadha(n)dhiaa jeeau ||
There is only the One Lord and Master, but there are two paths, by which conflict increases.
ਦੁਇ ਰਾਹ ਚਲਾਏ ਹੁਕਮਿ ਸਬਾਏ ਜਨਮਿ ਮੁਆ ਸੰਸਾਰਾ ॥
dhui raeh chalaae hukam sabaae janam muaa sa(n)saaraa ||
All follow these two paths, by the Hukam of the Lord's Command; the world is born, only to die.
ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਾਹੀ ਕੋ ਬੇਲੀ ਬਿਖੁ ਲਾਦੀ ਸਿਰਿ ਭਾਰਾ ॥
naam binaa naahee ko belee bikh laadhee sir bhaaraa ||
Without the Naam, the Name of the Lord, the mortal has no friend at all; he carries loads of sin on his head.
ਹੁਕਮੀ ਆਇਆ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥
hukamee aaiaa hukam na boojhai hukam savaaranahaaraa ||
By the Hukam of the Lord's Command, he comes, but he does not understand this Hukam; the Lord's Hukam is the Embellisher.
ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ਸਾਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥੩॥
naanak saahib sabadh sin(j)aapai saachaa sirajanahaaraa ||3||
O Nanak, through the Shabad, the Word of the Lord and Master, the True Creator Lord is realized. ||3||
ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਵਾਰਿ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ਜੀਉ ॥
bhagat soheh dharavaar sabadh suhaiaa jeeau ||
Your devotees look beautiful in Your Court, embellished with the Shabad.
ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣਿ ਰਸਨ ਰਸਾਇਆ ਜੀਉ ॥
boleh a(n)mirat baan rasan rasaiaa jeeau ||
They chant the Ambrosial Word of His Bani, savoring it with their tongues.
ਰਸਨ ਰਸਾਏ ਨਾਮਿ ਤਿਸਾਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਿਕਾਣੇ ॥
rasan rasaae naam tisaae gur kai sabadh vikaane ||
Savoring it with their tongues, they thirst for the Naam; they are a sacrifice to the Word of the Guru's Shabad.
ਪਾਰਸਿ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਏ ਜਾ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥
paaras parasiaai paaras hoe jaa terai man bhaane ||
Touching the philosopher's stone, they become the philosopher's stone, which transforms lead into gold; O Lord, they become pleasing to your mind.
ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਵਿਰਲਾ ਗਿਆਨ ਵੀਚਾਰੀ ॥
amaraa padh paiaa aap gavaiaa viralaa giaan veechaaree ||
They attain the immortal status and eradicate their self-conceit; how rare is that person, who contemplates spiritual wisdom.
ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਸੋਹਨਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੇ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ॥੪॥
naanak bhagat sohan dhar saachai saache ke vaapaaree ||4||
O Nanak, the devotees look beautiful in the Court of the True Lord; they are dealers in the Truth. ||4||
ਭੂਖ ਪਿਆਸੋ ਆਥਿ ਕਿਉ ਦਰਿ ਜਾਇਸਾ ਜੀਉ ॥
bhookh piaaso aath kiau dhar jaisaa jeeau ||
I am hungry and thirsty for wealth; how will I be able to go to the Lord's Court?
ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਸਾ ਜੀਉ ॥
satigur poochhau jai naam dhiaaisaa jeeau ||
I shall go and ask the True Guru, and meditate on the Naam, the Name of the Lord.
ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਸਾਚੁ ਚਵਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਾ ॥
sach naam dhiaaiee saach chavaiee gurmukh saach pachhaanaa ||
I meditate on the True Name, chant the True Name, and as Gurmukh, I realize the True Name.
ਦੀਨਾ ਨਾਥੁ ਦਇਆਲੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥
dheenaa naath dhiaal nira(n)jan anadhin naam vakhaanaa ||
Night and day, I chant the Name of the merciful, immaculate Lord, the Master of the poor.
ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਈ ਆਪਿ ਮੁਆ ਮਨੁ ਮਾਰੀ ॥
karanee kaar dhurahu furamaiee aap muaa man maaree ||
The Primal Lord has ordained the tasks to be done; self-conceit is overcome, and the mind is subdued.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥੫॥੨॥
naanak naam mahaa ras meeThaa tirasanaa naam nivaaree ||5||2||
O Nanak, the Naam is the sweetest essence; through the Naam, thirst and desire are stilled. ||5||2||