Guru Arjan Dev Ji · Raag ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ · Ang 497
ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
goojaree mahalaa panjavaa ||
Goojaree, Fifth Mehla:
ਜਿਸੁ ਮਾਨੁਖ ਪਹਿ ਕਰਉ ਬੇਨਤੀ ਸੋ ਅਪਨੈ ਦੁਖਿ ਭਰਿਆ ॥
jis maanukh peh karau benatee so apanai dhukh bhariaa ||
Whoever I approach to ask for help, I find him full of his own troubles.
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜਿਨਿ ਰਿਦੈ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨਿ ਭਉ ਸਾਗਰੁ ਤਰਿਆ ॥੧॥
paarabraham jin ridhai araadhiaa tin bhau saagar tariaa ||1||
One who worships in his heart the Supreme Lord God, crosses over the terrifying world-ocean. ||1||
ਗੁਰ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕੋ ਨ ਬ੍ਰਿਥਾ ਦੁਖੁ ਕਾਟੈ ॥
gur har bin ko na birathaa dhukh kaaTai ||
No one, except the Guru-Lord, can dispel our pain and sorrow.
ਪ੍ਰਭੁ ਤਜਿ ਅਵਰ ਸੇਵਕੁ ਜੇ ਹੋਈ ਹੈ ਤਿਤੁ ਮਾਨੁ ਮਹਤੁ ਜਸੁ ਘਾਟੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
prabh taj avar sevak je hoiee hai tit maan mahat jas ghaaTai ||1|| rahaau ||
Forsaking God, and serving another, one's honor, dignity and reputation are decreased. ||1||Pause||
ਮਾਇਆ ਕੇ ਸਨਬੰਧ ਸੈਨ ਸਾਕ ਕਿਤ ਹੀ ਕਾਮਿ ਨ ਆਇਆ ॥
maiaa ke sanaba(n)dh sain saak kit hee kaam na aaiaa ||
Relatives, relations and family bound through Maya are of no avail.
ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਨੀਚ ਕੁਲੁ ਊਚਾ ਤਿਸੁ ਸੰਗਿ ਮਨ ਬਾਂਛਤ ਫਲ ਪਾਇਆ ॥੨॥
har kaa dhaas neech kul uoochaa tis sa(n)g man baa(n)chhat fal paiaa ||2||
The Lord's servant, although of lowly birth, is exalted. Associating with him, one obtains the fruits of his mind's desires. ||2||
ਲਾਖ ਕੋਟਿ ਬਿਖਿਆ ਕੇ ਬਿੰਜਨ ਤਾ ਮਹਿ ਤ੍ਰਿਸਨ ਨ ਬੂਝੀ ॥
laakh koT bikhiaa ke bi(n)jan taa meh tirasan na boojhee ||
Through corruption, one may obtain thousands and millions of enjoyments, but even so, his desires are not satisfied through them.
ਸਿਮਰਤ ਨਾਮੁ ਕੋਟਿ ਉਜੀਆਰਾ ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਸੂਝੀ ॥੩॥
simarat naam koT ujeeaaraa basat agochar soojhee ||3||
Remembering the Naam, the Name of the Lord, millions of lights appear, and the incomprehensible is understood. ||3||
ਫਿਰਤ ਫਿਰਤ ਤੁਮੑਰੈ ਦੁਆਰਿ ਆਇਆ ਭੈ ਭੰਜਨ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥
firat firat tum(h)rai dhuaar aaiaa bhai bha(n)jan har raiaa ||
Wandering and roaming around, I have come to Your Door, Destroyer of fear, O Lord King.
ਸਾਧ ਕੇ ਚਰਨ ਧੂਰਿ ਜਨੁ ਬਾਛੈ ਸੁਖੁ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥੬॥੭॥
saadh ke charan dhoor jan baachhai sukh naanak ih paiaa ||4||6||7||
Servant Nanak yearns for the dust of the feet of the Holy; in it, he finds peace. ||4||6||7||